De wekker ging om 5 uur. Maar dat was eigenlijk niet nodig, want we hebben Caro in huis. Is ze normaal niet haar bed uit te krijgen, nu stond ze al om 5 voor 5 aangekleed naast ons bed!
Snel aankleden en naar beneden om broodjes te smeren en vaatwasser uit te ruimen. Iets over half 6 stond Jeroen voor de deur, hij brengt ons naar Schiphol. Terwijl hij een kop koffie dronk stopten wij de laatste dingen in de koffer en om tien voor 6 waren we klaar voor vertrek. Koffers in de kofferbak en gaan!
Rond half 7 waren we bij vertrekhal 3. Koffers uitladen, Jeroen gedag zeggen en op naar de incheckbalie. Toevallig stonden we voor balie 19 dus we konden meteen de rij in. Om 7 uur gingen er 2 balies open. De eerste mensen hadden meteen een probleem, na 10 minuten scrollen op hun telefoon werden ze verzocht om een stap opzij te doen zodat de grondstewardess de volgende mensen kon helpen. Toen wij een kwartier later aan de beurt waren stonden ze er nog!
Waarschijnlijk waren ze op zoek naar bewijs van hun Esta of visum want wij kregen ook de vraag of we bewijs van onze Esta konden laten zien. Gelukkig hebben we die uitgeprint dus wij konden het meteen laten zien. Wel vreemd trouwens dat ze er naar vroeg. We hebben nooit eerder de vraag gehad én ze moet het op haar computerscherm kunnen zien staan!
Redelijk snel konden we op weg naar security. Dankzij het vooraf gereserveerde tijdslot konden we daar zo doorlopen (fijn dat je op Schiphol niets meer uit je tassen hoeft te halen) en ook bij de douane stond geen rij.
Om kwart voor 8 stonden we achter de douane. We hebben heel even wat rondgekeken in winkeltjes en ik heb oogdruppels gekocht. Mijn linkeroog ziet wat rood en voelt branderig. Hopelijk krijg ik geen ontstoken oog!
Na een korte (plas)pauze zijn we maar naar de gate gelopen, gate D16 was toch nog een goede 10 minuten lopen.
De vlucht ging netjes op tijd de lucht in en
Om 11.05 raakten de wielen de grond in Dublin, 15 minuten eerder dan gepland.
Al heel snel stonden we buiten te wachten op een bus die ons naar het vliegveld moest brengen. Op mijn telefoon zag ik dat de tijd een uurtje terug was gegaan.
In het gebouw eerst de selfies gemaakt in de MPC app om sneller door immigrations te kunnen. Eenmaal aangekomen bij het US gedeelte zagen we dat we echter pas om 12.15 uur naar de preclearance mogen. En het is nu pas half 11! Dus de roltrap maar weer op, richting de shops. We hebben even rondgelopen en wat gegeten en gedronken bij de Burger King.
Om 12.15 zijn we meteen in de rij gaan staan bij de U.S. preclearance.
We hadden de drukte van vorig jaar in gedachten, maar het viel alleszins mee! Eerst moesten we door security waar wel een aardige rij stond. Hier moet je namelijk wél nog alle vloeistoffen en elektronica uit je tas halen en je schoenen uit en dat vertraagd de boel flink.
Vervolgens door naar immigrations waar géén rij stond! We konden zo doorlopen, alleen nog even wachten totdat de mensen voor ons klaar waren. Ik heb trouwens helemaal geen aparte rij voor MPC gezien.
In iets minder dan een half uur hadden we dit alles achter de rug en om 12.45 uur namen we plaats bij gate 405 waar we ons vermaakt hebben met puzzelboekjes, lezen en alvast een stuk blog schrijven.
Wegens een of ander technisch probleem begon het boarden 20 minuten later dan gepland. Wij zitten achterin het vliegtuig op rij 30 en 31 en mochten daarom als 1 van de eersten het vliegtuig in. Met een half uurtje vertraging vertrokken we om 15.15 uur van Dublin airport.
Caro en ik begonnen allebei meteen met kijken naar de film 'Wicked', maar al na 15 minuten vielen mijn ogen dicht. Lang leve de paracetamol met slaapmiddel! Ik heb zowat de hele vlucht slapend (of in ieder geval met mijn ogen dicht) doorgebracht! Net zoals Caro trouwens. Maurice en Olaf zaten achter ons. Zij hebben beide 2 films gekeken en een beetje geslapen. En Olaf heeft helaas 3x zijn maag geleegd in een zakje.
Om 18.45 uur zijn we geland. Het leek een eeuwigheid voordat we het vliegtuig konden verlaten, nadeel van helemaal achterin zitten.
Het was maar een klein stukje lopen naar de bagageband. Helaas duurde het lang voordat de koffers op de band verschenen, maar dankzij de airtags in de koffers zagen we wel dat ze ook op Indianapolis airport waren.
Rond half 8 hadden we de koffers en konden we op weg naar Alamo. Pffff, best warm buiten! We hoefden alleen naar de weg over te steken en omdat we 'Skip the Counter' hebben konden we meteen de garage inlopen. Daar werden we aangesproken door een medewerker. Ze hadden nu geen auto's beschikbaar maar waren druk bezig met het reinigen van auto's. We werden verzocht om in de rij aan te sluiten. We liepen naar het einde van een hele lange rij. Pfff, dat gaat wel eventjes duren! Dáár hebben we geen Skip the counter voor gekozen!
Dus ik ben weer teruggelopen naar de medewerker. Uitgelegd dat we een hele lange reis achter de rug hebben, dat het voor ons al 2 uur 's nachts is en we erg moe zijn. En dat ik ook wel zeker wilde zijn dat we de auto kregen die we geboekt hadden omdat we bewust voor een 7 persoons auto hadden gekozen. Hij vroeg of ik mijn boekingsbevestiging kon laten zien en nadat ik dat gedaan had wees hij naar 2 héle grote auto's achteraan het parkeerterrein en zei dat we er daarvan één konden pakken. Dus ik weer langs de rij gelopen naar Maurice, Caro en Olaf en gezegd dat ik een auto had geregeld!
Er stonden 2 identieke Ford Expeditions, wow, wát een slagschip zeg! Je hebt aan de zijkant zelfs een opstaptrede, zo hoog is de auto! Lekker hoor, zoveel ruimte.
Gauw alle bagage er in en rijden maar! Het was zo'n 20 minuten rijden naar ons hotel.
Vlakbij zat de Target, dus eerst daar gestopt voor water, wat fruit en wat chips. En Caro heeft haar eerste boek al gekocht!
Hierna snel naar het hotel. Na het inchecken zijn Caro en Olaf meteen naar de kamer gegaan want Olaf voelt zich nog steeds misselijk, Maurice en ik hebben de bagage uit de auto gehaald.
Olaf ligt inmiddels te slapen, Caro en Maurice lezen wat en ik maak het blog af. Zo nog even wat foto's erbij en dan hou ik het ook voor gezien. Het is inmiddels 10 uur, oftewel 4 uur 's nachts in Nederland.
Hotel: Baymont by Wyndham Indianapolis South
Miles gereden: 20 mijl
Aantal stappen: 9076
Temperatuur vandaag: 19 graden in Dublin, 31 graden in Indianapolis
Ah, die foto in de Target! Wat heerlijk om daar weer te zijn haha. Heel veel plezier!
BeantwoordenVerwijderenDank je wel! En inderdaad heerlijk om weer door Amerikaanse supermarkten te struinen!
VerwijderenHoe was de douane in Amerika zelf? Nog wat gemerkt van extra strenge controles?
BeantwoordenVerwijderenNee geen strengere controles. Ging zelfs makkelijker dan vorig jaar.
VerwijderenOhhh en wat een geweldige auto!!!! 😍😍😍
BeantwoordenVerwijderenWat een bak hè! Ik denk dat we een upgrade hebben gekregen!
Verwijderen