Gisterenavond ben ik voor 22.00 uur al in slaap gevallen en ik werd om 7.00 uur pas weer wakker, ik denk dat ik het nodig had!
Terwijl ik lag te lezen op mijn telefoon merkte ik dat Maurice ook wakker werd. Rond kwart voor 8 Caro en Olaf wakker gemaakt. Terwijl zij zich aan het aankleden waren keken wij naar de start van de GP van Hongarije.
In de ontbijtzaal was het erg druk, maar gelukkig konden we nog wel een tafeltje voor ons 4en vinden. Er staan 2 broodroosters waar in totaal 8 boterhammen geroosterd kunnen worden. Erboven hangt een bordje met het verzoek om niet te blijven wachten voor de broodrooster maar helaas leest niemand dat dus er ontstond een gigantische opstopping. 2 Italiaanse kinderen waren het ergst, ze maakten voor een heel weeshuis geroosterde boterhammen leek het wel en ze bleven strak voor het apparaat staan. En in plaats van dat ze tijdens het wachten alvast het benodigde bestek, borden, servetten etc pakte (staat er meteen naast hè!) deden ze dat pas nádat het brood klaar was. Zó irritant!
Nou ja, dan maar alvast een bak koffie pakken. Helaas geen Coffeemate met een smaakje hier dus maar gewone melk in mijn koffie gedaan. Toen ik mijn koffie op had kon ik eindelijk bij de broodrooster.
Na het ontbijt alles weer ingepakt op de kamer, uitgecheckt en alles weer in de auto gedaan. Rond kwart over 9 reden we weg. De lucht was strakblauw en het was een graad of 25, we hebben tot nu toe mazzel met het weer! Die vreselijke vochtige hitte van de eerste dagen is gelukkig (even?) verdwenen.
Vandaag rijden we naar Jackson, Mississippi. De snelste weg daarheen is via de I-55, maar ik heb in de planning opgenomen dat we een stuk van de Natchez Trace Parkway rijden.
Al snel zien we het bord 'Welcome in Mississippi' staan, de 5e staat deze vakantie.
Terwijl ik lag te lezen op mijn telefoon merkte ik dat Maurice ook wakker werd. Rond kwart voor 8 Caro en Olaf wakker gemaakt. Terwijl zij zich aan het aankleden waren keken wij naar de start van de GP van Hongarije.
In de ontbijtzaal was het erg druk, maar gelukkig konden we nog wel een tafeltje voor ons 4en vinden. Er staan 2 broodroosters waar in totaal 8 boterhammen geroosterd kunnen worden. Erboven hangt een bordje met het verzoek om niet te blijven wachten voor de broodrooster maar helaas leest niemand dat dus er ontstond een gigantische opstopping. 2 Italiaanse kinderen waren het ergst, ze maakten voor een heel weeshuis geroosterde boterhammen leek het wel en ze bleven strak voor het apparaat staan. En in plaats van dat ze tijdens het wachten alvast het benodigde bestek, borden, servetten etc pakte (staat er meteen naast hè!) deden ze dat pas nádat het brood klaar was. Zó irritant!
Nou ja, dan maar alvast een bak koffie pakken. Helaas geen Coffeemate met een smaakje hier dus maar gewone melk in mijn koffie gedaan. Toen ik mijn koffie op had kon ik eindelijk bij de broodrooster.
Na het ontbijt alles weer ingepakt op de kamer, uitgecheckt en alles weer in de auto gedaan. Rond kwart over 9 reden we weg. De lucht was strakblauw en het was een graad of 25, we hebben tot nu toe mazzel met het weer! Die vreselijke vochtige hitte van de eerste dagen is gelukkig (even?) verdwenen.
Vandaag rijden we naar Jackson, Mississippi. De snelste weg daarheen is via de I-55, maar ik heb in de planning opgenomen dat we een stuk van de Natchez Trace Parkway rijden.
Na een uurtje rijden maken we even een korte stop om te tanken. We betalen $ 2,59 voor een gallon (=3,79 liter). Dit is omgerekend € 0,69 per liter (in NL nu € 2,13).
Onderweg zagen we dit gigantische kruis langs de weg staan. In Amerika is alles groot, groter, grootst!
Om half 12 verlaten we de I-55 en nemen de afslag naar Kosciusko. Hier maken we een stop bij de Walmart om wat frisdrank te kopen, waspod's zodat we de komende dagen ergens een was kunnen draaien en een ontsmettingsmiddel voor Caro's ontstoken teen. Ook heeft Olaf hier Lego gekocht, de Lego F1 auto's waren hier meer dan de helft goedkoper dan in Nederland.
Vervolgens gingen we de Natchez Trace Parkway op. Allereerst even gestopt bij het visitor center om een kaart van de route op te pikken.
De Natchez Trace Parkway is een weg van ongeveer 715 km die loopt van Natchez naar Nashville. Het oude pad werd duizenden jaren geleden al gebruikt door de Native Americans, zij volgden de sporen die de bisons maakten. Later werd het spoor gebruikt door handelsreizigers en door schippers. Zij voeren met hun boten naar Natchez om hun waar daar te verkopen. Omdat de stroming te sterk was om terug te varen verkochten ze ook hun boot als brandhout en ze gingen zelf lopend terug naar Nashville. Ook was het de route van de postkoets en moesten slaven het pad lopen op weg naar de slavenmarkt in Natchez. Langs de route werden veel herbergen geopend.
Toen de stoomboot werd uitgevonden was de route niet meer nodig en raakte buiten gebruik. Sinds 1938 is de Trace onderdeel van het National Park System.
De weg is nu dus een toeristische route, vrachtverkeer mag hier niet rijden. De weg gaat voornamelijk door een bosrijke omgeving, er is op dit stuk niet superveel te zien.
Vervolgens gingen we de Natchez Trace Parkway op. Allereerst even gestopt bij het visitor center om een kaart van de route op te pikken.
Toen de stoomboot werd uitgevonden was de route niet meer nodig en raakte buiten gebruik. Sinds 1938 is de Trace onderdeel van het National Park System.
De weg is nu dus een toeristische route, vrachtverkeer mag hier niet rijden. De weg gaat voornamelijk door een bosrijke omgeving, er is op dit stuk niet superveel te zien.
Bij milepost 122 zijn we gestopt bij Cypress Swamp. Hier hebben we een korte trail gelopen, gedeeltelijk over houten boardwalks, door het moeras. Het schijnt dat er ook alligators zitten maar wij zijn ze niet tegengekomen.
Iets voor 3 uur waren we bij ons hotel. We konden al inchecken en kregen een kamer op de 4e verdieping van dit redelijk nieuwe hotel. Ik heb dit hotel uitgekozen op de hoge beoordeling op Booking en het ziet er inderdaad goed uit. Het beste hotel tot nu toe.
Ook al stond het niet op hun website, dit hotel beschikt toch over een 'guest laundry' dus ik heb de was bij elkaar gezocht en heb een was aangezet. Gelukkig hebben we vanmorgen wasmiddel gekocht!
Terwijl de was draaide hebben we zwemkleding aangedaan en zijn naar het zwembad gegaan. Tussendoor de was even in de droger gedaan en weer verder gerelaxed op het ligbed met mijn boek.
Nadat iedereen had gedoucht zijn we met de auto naar Longhorn Steakhouse gereden, toch wel één van mijn favorieten hier in Amerika.
Caro nam een burger, Olaf Parmesan Crusted Chicken, Maurice een steak en ik de chop steak. We hebben heerlijk gegeten, wat heb ik dit gemist!
Als toetje zijn we een ijsje gaan halen bij Baskin Robbins. Nou ja, ijsje, zeg maar gerust ijs! Wat hier 1 bolletje is zijn er in Nederland wel 3!
En nu weer lekker op de hotelkamer. Als het blog zo af is nog even lekker lezen voor het slapen gaan.
Tot morgen!
Hotel: Holiday Inn Express Jackson-Ridgeland
Mijl gereden: 217
Stappen: 5.401
Temperatuur: 30 graden
Mooie afwisseling weer, na de stad weer even in de natuur. Jullie hebben echt al heel veel hedaan zeg
BeantwoordenVerwijderenOhhh die benzineprijzen... Wat is dat leuk tanken!! Heerlijke uitstapjes weer vandaag. En leuk dat Olaf zo goed is geslaagd voor zijn Lego...
BeantwoordenVerwijderenEn hoe is het mogelijk dat het zo rustig is in dat zwembad, zeg!