Dag 3 Op weg naar Nashville

Vannacht om 3.15 uur werd ik wakker. Ik dacht dat het al 6 uur 's ochtends was, viel dat even tegen. Ik was klaarwakker dus ik besloot om mijn telefoon er maar bij te pakken. Ik zag dat Maurice ook op zijn Ipad iets aan het bekijken was.

Na het lezen van reacties op het blog (dank jullie wel, leuk om te lezen!) en het lezen van het nieuws, oa over de hele zware aardbeving in Rusland en de Tsunami waarschuwing voor oa Hawaii en Californië besloot ik om toch maar weer de ogen dicht te doen en ben ik weer in slaap gevallen tot half 7.

Na het ontbijt, wat bestond uit wafels, geroosterd brood en cornflakes hebben we de spullen van de kamer gehaald en in de auto gezet. Ik heb de sleutel ingeleverd en om 8.00 uur reden we weg, weer naar Mammoth Cave NP. We gingen hier een trail lopen die ik eigenlijk voor gisteren op de planning had staan maar waar we gisteren na de grottour geen puf meer voor hadden. 

Na 20 minuten stonden we op de parkeerplaats van de Cedar Sink Trail. We waren de enige auto. Wat was het daar heerlijk stil, je hoorde alleen de cicades herrie maken. 

Nadat we de slippers hadden verwisseld voor onze sneakers en koud water hadden gepakt uit de koeltas gingen we het pad van de trail op. De temperatuur was nu, om iets voor half 9, prima te doen (24 graden), maar de luchtvochtigheid is voor ons gevoel 100%! Al snel gutste hef zweet van ons af!

Cedar Sink is een diepe en grote sinkhole die is ontstaan door het instorten van het aardoppervlak. Mammoth Cave National Park is een zogeheten karstlandschap. Dit betekent dat water het kalksteen oplost waardoor er holtes en grotten onder het aardoppervlak ontstaan. Na verloop van tijd kan het gesteente boven deze holtes zo dun worden dat het instort, waardoor een sinkhole ontstaat. 

Het eerste stuk van de trail is een bospad. Normaal lopen Caro en Olaf graag voorop, maar dit keer lieten ze mij voorop lopen. Dat had vast iets te maken met de vele spinnenwebben die over het pad hingen hahaha! 

Na ongeveer 700 meter kwamen we bij trappen uit die je in de sinkhole lieten afdalen. 

Even verderop gingen we weer met trappen omhoog. Halverwege deze trap loopt een pad naar een plateau waar je onder de rand van de sinkhole staat. Hier hebben we het uitzicht bewonderd en even staan bijkomen van de wandeling. 

Na een minuut of 10 zijn we weer verder de trap opgegaan. Bovenaan kwamen we weer op een pad uit dat uiteindelijk weer uitkwam op het pad dat terugleidde naar de auto.

Om 9.15 uur waren we weer terug bij de auto. We waren alle vier echt drijfnat van het zweet. We hebben daarom eerst een tijdje naast de auto staan bijkomen en hebben ondertussen de benen schoongemaakt die onder de modderspetters zaten. Het pad was op sommige stukken best modderig geweest namelijk. 

Weer in de auto werd, op verzoek van Caro, de navigatie ingesteld op de Barnes&Noble in Bowling Green. Dit was een half uur rijden. Het eerste deel reden we door landelijk gebied waar we heel wat mooie vrijstaande huizen zagen staan, het 2e deel gingen we weer over de I-65.

Olaf ging ook een boek uitzoeken want anders mag hij geen Lego kopen van Maurice. 

Bij binnenkomst gingen Caro, Maurice en Olaf de boeken bekijken. 

Ik zocht al snel de Starbucks op (zit in de Barnes&Noble), bestelde een Latte en begon alvast aan het blog. 

Even later kwam Maurice bij me zitten, met een frapuccino. Caro heeft weer een boek gekocht en ook voor Olaf hebben we een boek gekocht (dat Caro ook graag wil lezen). Het is een dyslexie-vriendelijk boek (speciaal lettertype), ik ben benieuwd of het daardoor fijner leest voor Olaf.

Hierna zijn we ook nog even naar de Walmart gegaan om scheerschuim en een nieuwe zwembroek te kopen voor Olaf. En daarna zijn we op weg gegaan naar Nashville, een goed uur rijden.

Om 12.00 uur reden we Tennessee, staat nummer 3 van deze vakantie in.

Om kwart voor 1 waren we bij hotel. De kamer was nog niet klaar maar we konden wel al de koffers achterlaten. We hebben de koffers achter de receptie neergezet en zijn toen naar de Opry Mills Mall gereden. 

We vinden het altijd leuk om naar de bioscoop te gaan in Amerika en in dit erg grote winkelcentrum zat een bioscoop. We hebben gekozen voor 'Jurassic World Rebirth'. We hadden online gezien dat die om 14.50 uur zou beginnen. Nadat we een parkeerplek hadden gevonden zijn we eerst naar de bioscoop gelopen om de kaartjes alvast te kopen. Daar zagen we dat er ook een film begon om 1.10 uur, over 5 minuten dus. Dat was helemaal fijn, we hebben snel kaartjes, drinken en popcorn gekocht en zijn in de compleet lege zaal gaan zitten. Ik denk dat er uiteindelijk nog 3 andere mensen de film hebben gekeken.

Caro en ik vonden de film best spannend, Olaf vond hem ook wel vermakelijk, Maurice vond het een stomme film.

Na de film zijn we het winkelcentrum ingelopen. 

Nadat ik samen met Olaf 3 t-shirts voor hem had gekocht bij de Aeropostale besloten we op te splitsen. De mannen worden niet zo blij van al dat shoppen.

Caro en ik hebben het hele winkelcentrum gezien en hebben al wat aankopen gedaan bij Calvin Klein, Bath&Body Works, GAP en Old Navy.

Om kwart voor 6 appte Maurice dat zij naar de Cheesecake Factory waren gegaan en ons op de wachtlijst hadden laten zetten. Rond kwart over 6 zouden we aan de beurt zijn.

Caro stond net joggingbroeken te passen bij de Old Navy. Nadat we die afgerekend hadden zijn we ook maar naar de Cheesecake Factory gelopen.

Om half 7 werden we geroepen dat er een tafel voor ons was. Caro en ik wisten al wat we wilden eten, maar Maurice en Olaf hadden wat meer moeite met een keuze maken van de uitgebreide menukaart. Uiteindelijk koos Maurice de Korean Fried Chicken, Olaf de Pepperoni Flatbread en Caro en ik deelden de Parmesan Herb Chicken. Vorig jaar hebben we namelijk geleerd dat 1 portie meer dan voldoende is voor ons 2en. Het smaakte ons allemaal goed.

En omdat het vandaag Nationale Cheesecake-dag is hebben Olaf en ik samen een punt Chocolate Toxedo Cream Cheesecake gedeeld. Cheesecakes zijn vandaag voor de helft van de prijs voor rewardmembers. Helaas kan je alleen member worden met een Amerikaans telefoonnummer. Toen we dat aan de ober vertelden regelde hij dat we toch de cheesecake voor de helft van de prijs kregen.

Om 20.00 uur verlieten we het restaurant. De winkels in de mall waren al dicht of gingen bijna dicht. Door de mall zijn we naar de auto gelopen (zo lang mogelijk genieten van de airco!). Buiten was het al helemaal donker, en dat al om 20.00 uur!

Met 10 minuten waren we bij het hotel waar onze bagage achter de receptioniste op ons stond te wachten. Inmiddels zijn we helemaal geïnstalleerd op de kamer en schrijf ik nog het laatste stukje blog. Als ik deze zo online heb gezet ga ik denk ik lekker slapen want ik ben weer erg moe.

Hotel: Country Inn & Suites by Radisson Nashville

Mijl gereden: 103

Stappen: 14.445

Temperatuur: 34 graden (maar luchtvochtigheid is stuk lager)