Dat laatste klopte wel een beetje, maar we vonden het nog steeds te druk. We hebben alle 4 boterhammen geroosterd en die belegd met de zelf meegebrachte ham. Was wel even lekker om iets anders te eten.
Na het ontbijt koffers inpakken, uitchecken, alles weer in de auto en gaan! Om 9.15 uur reden we weg bij het hotel.
De eerste anderhalf uur reden we over binnendoorwegen door kleine dorpjes. Daarna kwamen we op de I-10 die ons helemaal naar Jacksonville brengt.
Om 10.25 verloren we een uur. Ineens gaf de klok 11.25 aan, we zitten weer in de Eastern Time Zone.
Net voorbij Tallahassee de tank weer volgegooid, niet zo goedkoop als eerder deze vakantie. We betaalden hier $ 3,19 per gallon. Nog niet duur natuurlijk, vergeleken met Nederland, want dit is omgerekend $ 0,84 per liter.
We vervolgden de rit weer over de I-10. Er is niet veel te zien langs deze weg, mijlenlang zien we alleen maar groen om ons heen.
Om half 2 maken we een stop bij de Starbucks in Live Oak. Maurice en ik nemen allebei een frapuccino. Caro en Olaf hoeven niets te drinken, maar Caro neemt wel een Iced lemon Loaf, een plak citroencake.
Zo'n 50 mijl voor Jacksonville krijgen we een aantal heel kleine regenbuitjes, maar deze stellen weinig voor. Voor ons zien we echter een hele donkere lucht. En als we in Jacksonville aankomen breekt de hemel open, het regent echt keihard.
Onze navigatie geeft een waarschuwing voor overstroomde straten op de route, maar gelukkig klopt dat niet.
Na een tijdje wordt het weer droog, maar als we de afslag 'Jax Beaches' naar de I-95 nemen zien we voor ons weer een donkere lucht.
10 minuten voordat we aan moeten komen bij het hotel begint het weer te regenen. Nog harder dan zojuist. In de stromende regen komen we aan bij ons hotel. Gelukkig kunnen we voor de ingang overdekt parkeren onder de overkapping. Maurice en Olaf halen de spullen uit de auto terwijl Caro en ik gaan inchecken.
Op de kamer kleden we ons om en pakken we de drop en stroopwafels uit de koffer zodat we die zo kunnen geven. Ook facetimen we nog even met (o)ma.
Om kwart over 4 stappen we weer in de auto en rijden we naar het appartement van ome Rien en Sandra. Het is maar 5 minuten rijden. Bij de gate moet Maurice zijn rijbewijs scannen en er wordt ons gevraagd voor wie we komen. Nadat we dat hebben doorgegeven, en ze het waarschijnlijk gecheckt hebben bij ome Rien, mogen we doorrijden.
In tegenstelling tot de vorige keer wisten we dit keer wel meteen hoe we naar het appartement moesten rijden.
Daar aangekomen kwam Sandra al naar buiten om ons te begroeten. Ze nam ons mee naar binnen en met de lift gingen we naar hun appartement waar ome Rien ons ook hartelijk verwelkomde. We hebben even gezellig gekletst over onze reis, ome Rien heeft trouw ons blog gelezen hahaha! Leuk dat u ons blog leest ome Rien!
Na een tijdje moesten we gaan, we hadden namelijk afgesproken bij een restaurant met neef Rini en zijn zonen Brandon en Alexander. Wij kunnen met zijn 7en in onze auto, dus ome Rien en Sandra zijn met ons meegereden.
We gingen eten bij een restaurant genaamd Whiskey Cake. Toen we daar aankwamen zagen we Rini en zijn zonen net naar binnen gaan. Wij kwamen dus net iets later het restaurant in. Nadat we elkaar allemaal begroet hadden namen we plaats aan tafel.
Whiskey Cake is een restaurant met typisch Amerikaanse gerechten, zoals burgers en steak en héél veel whiskeys op de kaart. Ze hebben maar één toetje op de kaart: de Whiskey Cake, die trouwens erg lekker was!
Na het eten zijn we, behalve Brandon, weer naar het appartement van ome Rien en Sandra gegaan waar we nog gezellig een tijd gebben gekletst over echt van alles en nog wat. De tijd vloog voorbij!
Om half 10 hebben we afscheid genomen. Wat was het weer leuk om ze allemaal gezien te hebben!!
Inmiddels zijn we weer in ons hotel en leg ik de laatste hand aan het verslag van vandaag. Het is niet een heel lang verhaal geworden dit keer.
Hotel: Holiday Inn Jacksonville E295 Baymeadow
Mijl gereden: 301
Stappen: 2.889
Temperatuur: 33 graden
Niet een heel lang verhaal, maar wel een hele gezellige dag. Leuk dat jullie elk jaar de familie even meepakken. Ik denk dat zij dat heel erg waarderen...
BeantwoordenVerwijderen