Een minuut of 5 later kwamen Kees en Ruth naar beneden en nog eens 10 minuten later verschenen ook Caro en Olaf.
Kees vertrek om 10 voor half 9 naar zijn afspraak, wij hebben nog tot 9.00 uur zitten kletsen met Ruth. Toen hebben we ook van haar afscheid genomen. Tot in december! Dan zien we ze weer in Nederland.
Wij zijn op de kamer de laatste spullen gaan inpakken. Toen alle toilettassen, nachtkleding, vuile was en alle overige losse spullen in de koffers zaten, bleken 2 ervan toch net te zwaar. En de koeltas zat er ook nog niet in. Maar de koffer die onder het gewicht zat zat helemaal vol.
Omdat we én geen zin hadden om een half uur lang te gaan schuiven met bagage van de ene koffer naar de andere net zo lang totdat ze alle 3 voldoen aan het gewicht én we nog wat dingetjes wilden kopen besloten we om tóch een koffer te gaan kopen. We hebben ern aantal spullen uit de te zware koffers gehaald en deze voorlopig even in de koeltas gedaan.
Om 10.00 uur reden we weg bij het hotel. We zijn naar de dichtstbijzijnde supermarkt gereden, de Meijer.
Hier verkochten ze geen koffers. Dus op naar de Walmart. Daar hadden ze wel koffers, maar niet het formaat dat wij zochten. Ze hadden of formaat trolley of een hele grote, zoals onze roze. En wij willen juist een maat er tussenin. Zodat we bij een volgende reis op de heenweg de koffer in de grote roze kunnen doen.
Dus op weg naar de 'Ross Dress for Less'. Hier hebben we de vorige keer de grote roze koffer gekocht en ook nu vonden we hier een geschikte koffer.
Missie geslaagd, dan konden we nu weer terug naar de Walmart.
Maar eerst hebben we binnen gekeken bij Petsmart. In deze dierenwinkel hebben ze meestal katten zitten voor adoptie. En ook hier hadden ze 6 katten. 2 volwassen en 4 kittens van 4 maanden oud. Och, wat waren die schattig!
We kwamen langs Hobby Lobby, daar zijn Caro en ik naar binnen gegaan om nog een paar kleine herfstspulletjes te kopen. Helaas zijn de meeste dingen die we heel leuk vinden te groot en/of te zwaar.
Maurice en Olaf zijn ondertussen naar de Dollar General gegaan waar Olaf nog goedkoop een paar Playstation-spellen heeft gekocht.
En vervolgens terug naar de Walmart.voor een grote zak caramel M&M's, magnetron popcorn (die vinden Caro en ik hier lekkerder dan in Nederland, mascara van Revlon die je niet, of moeilijk, kunt kopen in Nederland en 2 bagagebanden voor om de koffers.
En Caro en Olaf wilde nog één keer kijken bij het schap met cereals kijken. Ze hebben hier zóveel keus!
Zo, nu hadden we écht alles gekocht! Het was 12.00 uur, nog 4 uur te gaan voordat we de auto in moeten leveren.
We hebben de navigatie ingesteld op downtown Indianapolis. We vonden downtown er niet echt bijzonder uitzien. Maar dat kan ook komen omdat het vandaag helemaal bewolkt is in tegenstelling tot de laatste anderhalve week en dan ziet alles er toch wat minder aantrekkelijk uit.
We hebben ern beetje rondgereden en zijn toen naar de Indianapolis Motor Speedway gereden.
Niemand had hier echt interesse in, maar ik vind dat je de Speedway tóch gezien moet hebben omdat dat één van de dingen is waarom Indianapolis beroemd is. Helaas zijn we er niet gestopt dus ik heb alleen wat foto's gemaakt vanuit de auto.
In een rustige woonwijk hebben we, in een doodlopende straat met zicht op de speedway, de auto even geparkeerd. We hebben de nieuw gekochte spullen én de koeltas in de nieuwe koffer gedaan. Ook hebben we ons gelijk omgekleed (korte broek en slippers uit, lange broek en sneakers aan) zodat deze kleren ook nog in de koffer konden.
Toen dat allemaal gedaan was zijn we op zoek gegaan naar een Panera Bread voor de lunch. Hier op ons gemak gegeten we hadden toch tijd zat. Tegen 15.00 uur waren we echt wel klaar met dat niks doen.
We besloten om maar gewoon naar het vliegveld te rijden. Eerst moesten we de auto nog even voltanken en toen naar Alamo car rental return gereden.
De streepjescode op het raam werd gescand en we konden gaan. Niets meer gehoord over het creditcard-verhaal waar ik op één van de eerste dagen een email over had gehad.
We konden al meteen onze koffers inchecken. 1 koffer was 200 gram te zwaar, maar dat was geen probleem gelukkig.
Indianapolis airport is niet heel groot. Je hebt een rond plein met wat winkels en restaurants en daar zijn 2 ingangen naar de gates en security. We zijn eerst even op dat plein gaan zitten en hebben nog even gefacetimed met oma.
Daarna toch maar meteen door de security en naar de juiste gate. Dan hebben we alles maar gehad en hoeven we alleen nog maar te wachten tot het boarden begint.
En daar zitten we nu te wachten. Ik heb ondertussen het blog van vandaag af en het is pas kwart voor 6. Het duurt nog ruim een uur tot we gaan boarden.
Ik ga zo lekker mijn boek erbij pakken en lezen met een beker Latte van de Starbucks erbij.
Hoe onze reis verder verloopt laat ik weten in het laatste verslag!
Jammer dat jullie vakantie al weer voorbij is. Bedankt voor de leuke verhalen. Het voelde elke dag even of ik ook op vakantie was...
BeantwoordenVerwijderenAhhh zo doen jullie dat dus met koffers!! Hahaha, dat is ook een top idee idd, om een kleinere in een grote te doen op de heenweg. Ideetje moet ik even onthouden.
BeantwoordenVerwijderen