Caro en Olaf vonden het wel lekker dat ze gewoon even niets konden doen en konden lezen of filmpjes konden kijken op de Ipad. Maurice en ik wilden echter iets doen en zijn samen op pad gegaan naar Mud Island.
Dit is een schiereiland in de Mississippi-rivier en ligt aan de overkant van ons hotel. Je kunt het via een loopbrug bereiken. Je hebt hier de riverwalk, de loop van de Mississippi-rivier is hier in het klein nagebootst. Er heeft ooit water doorheen gestroomd, maar het stond nu droog. Ook moet er ooit een museum geweest zijn, maar dat is gesloten.
Ken je die 'abandoned places' filmpjes op
YouTube? Nou, we hadden er hier ook wel eentje kunnen maken! Roltrappen die al jaren niet meer gebruikt zijn, een dichte winkel waar nu allemaal troep instaat en een monorail die helemaal onder het stof zit. Het was best een beetje creepy. Jammer dat ze het zo laten verpauperen.
Iets voor 10.00 uur waren we weer op de kamer. Autosleutel gepakt en meteen weer op pad naar National Civil Rights Museum en Lorraine Motel.
Het National Civil Rights Museum is een museum over de burgerrechten van de Afro-Amerikanen vanaf de aankomst als slaven tot aan de moord op ML King. Aan de hand van films en teksten wordt het verhaal van de rassenongelijkheid verteld. Je leert over Rosa Parks, die in 1955 weigerde haar zitplaats in het voor zwarten gereserveerde deel van de bus af te staan aan een witte man. En dat dit het begin was van de burgerrechtenbeweging geleid door King. Er wordt verteld over de sit-ins, de mars naar Washington waar King zijn beroemde 'I have a dream' speech hield en over de bloedige rellen van Bloody Sunday.
Aan het einde kom je bij de motelkamer van het Lorraine Motel waar Martin Luther King verbleef, kamer 306, en waar hij op 4 april 1968 buiten op het balkon werd doodgeschoten. De kamer ziet er net zo uit als toen hij er verbleef.
Het was een indrukwekkend museum waar duidelijk werd dat de rassenscheiding in Amerika nog helemaal niet zo lang geleden is.
Hierna zijn we naar de Bass Pro Shop in de Memhis Piramide gereden. Dit is een gigantische outdoorwinkel, waar je van alles voor outdooractiviteiten kunt kopen. Van bbq's tot visgerei, van tenten tot kleding en zelfs een hele afdeling vol met pistolen en geweren. We hebben hier een rondje gelopen en hebben een paar potjes met steak-kruiden gekocht.
Naast de piramide is de oprit naar de brug over de Mississippi-rivier. Aan de overkant van de rivier ligt de staat Arkansas. Het leek ons wel leuk om over die brug te gaan, weer een staat die we (al is het maar even) bezocht hebben.
We kwamen langs een Applebee's restaurant en we hadden alle 4 eigenlijk best trek. We besloten om daar te gaan eten. Het was al over tweeën, dat wordt dan een late lunch/vroeg diner.
We hebben prima gegeten hier. Caro nam een fajita met kip, de rest bestelde pasta. We zaten dusdanig vol dat we besloten dat we vanavond niet meer uit eten zouden gaan. We namen de leftovers in een box mee voor degene die vanavond toch nog wat trek zou krijgen (Olaf).
Weer terug bij ons hotel hebben we even uitgerust op de kamer (ik niet hoor, ik heb alvast een deel van het blog geschreven) en om half 5 zijn we naar het Peabody Hotel gelopen.
In dit hotel wonen 5 eenden. Iedere ochtend worden ze om 11.00 uur vanaf het dak met de lift naar beneden geleid naar de fontein in de lobby en om 17.00 uur lopen ze over de rode loper weer terug naar de lift om naar boven gebracht te worden.
Het was vreselijk druk in het hotel. Waar komen al die mensen/toeristen ineens vandaan? De straten zijn uitgestorven hier in Memphis! We vonden boven nog een goed plekje waar we de eenden en de rode loper goed konden zien.
Met een minuut of 10 was het spektakel voorbij en zijn we teruggelopen naar het hotel. Zwemkleding aangedaan en op naar de 9e verdieping waar we lekker een tijdje bij het zwembad hebben gelegen.
De rest van de avond zijn we lekker op de kamer gebleven. Op ons gemak gedoucht en haren gewassen en verder heerlijk lui gedaan. Is ook wel een keer fijn!
Hotel: Comfort Inn Memphis Downtown
Mijl gereden: 35
Stappen: 10.585
Temperatuur: 30 graden
Rassen ongelijkheid... Volgens mij is dit in een groot deel van Amerika nog steeds aan de gang... Wat dat betreft lopen veel Amerikanen best achter.
BeantwoordenVerwijderenArkansas woont een stel dat wij op vakantie in Amerika hebben leren kennen. We volgen elkaar nog steeds op facebook.
Jullie hebben weer een fijne dag achter de rug. En was weer leuk om te lezen!