En laten wij nu in gebouw 500 geslapen hebben! Dat verklaard dus waarom de staande lamp 's nachts ineens even aanging of waarom de douche ineens een plens water liet vallen 's avonds laat hahaha!
We hebben weer ontbeten beneden bij French Toast. Dit keer gingen we voor een hartig ontbijt, met eieren, kaas en spek.
De navigatie werd ingesteld op Cajun Encounters in Slidell, ongeveer 3 kwartier rijden. We hebben een paar maanden terug een swamptour geboekt via 'Get your Guide' bij Dr. Wagner's Honey Island Swamp Tours om 11.30 uur. Maar eergisteren zag ik dat ik een bericht had in de Get your Guide-app van Dr. Wagner's waarin stond dat ze zijn gaan samenwerken met Cajun Encounters. We moesten ons melden op een ander adres en de tour was 3 kwartier later, om 12.15 uur.
Omdat in de reminder die ik gisteren ontving nog steeds half 12 stond wilden we er in ieder geval voor die tijd zijn. Better safe than sorry!
Iets voor half 12 kwamen we aan bij Cajun Encounters. Het was er flink druk! Bij de check-in kregen we alle 4 een rood (maroon) bandje en er werd ons verteld dat we om 12.00 uur onder de overkapping moesten zijn.
We hebben even rondgekeken op het terrein en zagen meteen al onze eerste alligator. Ook zagen we een kleine slang in het water.
Even voor 12.00 uur namen we plaats op één van de banken onder de overkapping. Stipt om 12.00 uur begon een medewerker te vertellen wat nu de bedoeling was van de gekleurde bandjes. Er waren 9 rijen met banken. Iedere kleur moest bij elkaar gaan zitten op een bank. Wij moesten met de andere rode bandjes op rij 3 waar we toevallig al zaten, lekker makkelijk.
Al heel snel kwam er een man naar onze rij toe die ons mee nam. Onze rij ging als eerste naar de boot.
Na wat veiligheidsinstructies voeren we weg. De captain, Chris genaamd, had aangegeven dat, zodra hij zijn pet achterstevoren opzette, we vol gas zouden gaan en al snel draaide hij hem om. Vol gas over de Pearl River, wat cool! En ook lekker een fris windje.
Even later gingen we een bocht om en gingen we weer langzaam varen. Al snel zagen we de eerste alligator. En nog één....en nog één. Overal waar we keken zagen we ze tevoorschijn komen! De tour was het geld nu al waard!
Even later voeren we een inhammetje in en wat zagen we daar lopen? Racoons! Een moeder net haar baby wasbeertjes. Onze captain had ze namen gegeven. Eentje heette George, George Cooney hahaha.
Na een tijdje was het weer tijd om verder te varen. We zagen baby-alligators op een boomstam liggen, nog meer alligators zwemmen, schildpadden in het water en op boomstammen en zelfs een grote spin, brrrr.
Weer iets verder stuurde Chris de boot naar de kant waar hij ons wat dingen vertelde over het moeras en de planten, bomen en dieren die er voorkomen. Hij zei dat hij altijd als eerste met zijn groep het water op wilde gaan, zodat de mensen op zijn boot optimaal kunnen genieten van het moeras. Hij vroeg ons om allemaal 30 seconden stil te zijn, geen foto's te maken en om ons heen te kijken. Wow, wat een stilte!
Vervolgens voeren we terug en passeerden we de andere boten. De stilte was inderdaad voorbij.
We voeren de Pearl River weer op en voeren voorbij de aanlegsteiger, onder de oude brug door.
We gingen weer een stuk lekker hard totdat we bij een doodlopend stuk kwamen. Hier gingen we stil liggen en al snel zagen we 2 hele grote alligators aan komen zwemmen. Wow, die waren echt groot! Hier vertelde Chris ons meer over alligators, dat ze warm weer nodig hebben anders werkt hun spijsvertering niet en gaat het eten rotten in hun maag. Dat slechts 4% van de baby-alligators het overleefd en ze vanaf een lengte van 4 foot geen natuurlijke vijanden meer hebben. Dat er tegenwoordig programma's zijn om alligators te fokken en als ze 4 foot lang zijn een aantal weer uitgezet worden in de rivier zodat de alligator-stand nu weer op peil is. Erg interessant allemaal.
Hierna voeren we terug naar de aanlegsteiger. We kwamen voorbij een paar huizen. Eentje niet op palen, Chris zei dat tijdens de orkaan Katrina het water tot bovenaan de deur had gestaan. Ernaast stond een huis op enorme palen, zo hoog als een verdieping. Veel mensen hebben na Katrina hun huis op deze manier laten verhogen. Ik heb een foto bijgevoegd van een huis wat we eerder vandaag zagen, op van die grote palen.
Toen we weer aan land stonden hebben we een snel rondje door de giftshop gemaakt en daarna zijn we naar de auto gegaan. Op het pad naar de auto zag Maurice een gigantische sprinkhaan op het pad zitten.
Ik heb hem gegoogled, dit is een Eastern Lubber Grasshopper, wij noemen het een Regenboogsprinkhaan. Hij is zo groot dat hij niet kan vliegen.
Eenmaal in de auto hebben we de navigatie ingesteld op de Premium Outlets in Gulfport, zo'n 3 kwartier rijden. Al snel kwamen we een bord 'Welcome in Mississippi' tegen. Welkom again is dat voor ons.
Bij de outlets hebben we ons weer opgesplitst, we spraken af elkaar 5 kwartier later weer bij de GAP winkel te zien. De mannen gingen onderweg naar de Under Armour, Caro en ik gingen de GAP in.
We hebben in de GAP gefacetimed met (o)ma om te vragen welke kleur vest ze wilde. En we hebben eventjes gekletst over de vakantie en over thuis. Tijdens het belletje hoorden we ineens een hard geroffel, we keken naar buiten en zagen dat het keihard regende. Toen we naar binnen gingen scheen de zon nog! We hebben aan (o)ma even laten zien hoe hard het regende en hebben toen weer afscheid genomen.
Ik ben een paar blouses gaan passen, heb er uiteindelijk 2 gekocht.
Daarna zijn we nog bij Adidas, Levi's en Rag Room Shoes geweest maar niks meer gekocht. En toen was het alweer 16.00 uur. Jemig, wat gaat de tijd toch snel.
De navigatie werd ingesteld op ons hotel in de buurt van Mobile (dit spreek je trouwens uit als Mobieel, met een langgerekte e), nog ruim anderhalf uur rijden.
En weer reden we een nieuwe staat in.
Op een gegeven moment zagen we voor ons op de snelweg een soort mist. Dichterbij bleek het regen te zijn. En niet een beetje regen, maar een complete wolkbreuk. Je zag echt geen hand voor ogen. En ineens was het ook weer droog, bizar!
De temperatuur zakt trouwens flink tijdens zo'n bui. Hij ging van 95 (=35°C) naar 76(=24°C). Zodra het droog is stijgt het ook weer snel hoor.
Bij Mobile gingen we via een tunnel onder downtown door. Iedereen begon zomaar te toeteren in de tunnel. Rare mensen soms, die Amerikanen! Maurice deed gewoon maar mee en heeft ook even getoeterd.
Om kwart voor 6 waren we bij het hotel. We kregen een kamer op de begane grond. Een invalidenkamer met lekker veel ruimte én 2 Kingsize bedden! Dat is even fijn na die kleine bedjes in New Orleans!
Ik had trek dus we besloten al te gaan eten. Aan de overkant zit een Olive Garden dus dat werd hem vanavond. Eigenlijk wilde Maurice daar morgen pas eten, dat was namelijk zijn keuze voor zijn verjaardag. Hij zei "in Nederland ben ik al jarig" dus toch een beetje zijn verjaardagskeuze.
We hebben weer heerlijk gegeten alleen was het teveel zoals gewoonlijk dus Olaf heeft wat restjes in een box meegenomen.
Weer terug in het hotel wilde ik de was gaan doen, maar per was heb je 8 kwartjes nodig. En die hebben we dus niet, we hebben op dit moment helemaal geen cash meer.
Maurice, Caro en Olaf besloten naar de Walmart te rijden voor een cashback (geld opnemen wanneer je je boodschappen betaald) en meteen te tanken. Ik bleef in het hotel om het blog te schrijven.
Nadat ze weer terug waren zijn Caro en ik naar de receptie gelopen waar we een briefje van 20 hebben gewisseld in kwartjes. Daarna 2 wasmachines aangezet en terug naar de kamer waar ik weer verder ging met het blog.
Na 35 minuten waren de wasmachines klaar. De was nu in de droger gedaan en weer terug naar de kamer. Daar ben ik de foto's uit gaan zoeken voor bij het blog.
Zometeen weer de was ophalen en opvouwen en dan is het alweer bedtijd. Wéér een dag om!
Hotel: La Quinta by Wyndham Mobile - Daphne
Mijl gereden: 184
Stappen: 6.815
Temperatuur: 35 graden
Het is maar goed dat je hebt gegoogled bij vertrek. Ik zou anders geen oog meer hebben dicht gedaan in dat hotel!! 😂😂
BeantwoordenVerwijderenChique hoor, dat ze je auto komen voor rijden!
Ik zie toch liever de wasberen dan die alligators. Ik vind het zulke griezels!
Haha, die Maurice... Lekker lang jarig zo!! Nou, dan ook alvast naar gefeliciteerd, Maurice!!