Ik was vanmorgen weer om half 8 wakker. Heb op mijn gemak gekeken of er reacties waren op ons blog en heb verschillende nieuwssites bekeken, even op de hoogte blijven van wat er gebeurd in Nederland.
Om kwart voor 9 heb ik Maurice wakker gemaakt die vervolgens Caro en Olaf wakker maakte. Bij het opendoen van de gordijnen zagen we dat het zonnig en bijna strakblauw was. Maakt Florida zijn bijnaam toch nog waar (The Sunshine State).
Bij dit hotel zit het ontbijt niet inbegrepen, we konden het wel bijboeken, maar we vinden het ook wel leuk om bij een echt ontbijtrestaurant te gaan eten. Het dichtstbijzijnde ontbijtrestaurant op de route van vandaag is Denny's.
Dus aankleden, inpakken, uitchecken en op naar de Denny's, zo'n 10 minuten rijden. Ook al moet ik er niet aan denken dit iedere dag te doen, af en toe eten in een ontbijtrestaurant hoort wel echt bij de ervaring van het Amerikaanse leven.
Maurice bestelde fried steak met scrambled eggs en hashbrowns, Olaf een Brownie sundae met oreo kruimels (een toetje als ontbijt dus!), Caro french toast en ik scrambled eggs en bacon met toast.
Het was een flinke maaltijd, voorlopig hoeven wij niets meer te eten! Caro had nog 1 snee french toast over, dat heeft ze meegenomen in een box.
Na het ontbijt de auto weer in. Na een half uur rijden lieten we Florida (Olaf's favoriete staat, zegt hij) weer achter ons en reden we Georgia in.
De eerste stop vandaag is Jekyll Island. Dit is een eiland vlak voor de kust van Georgia. Het is een van de zogenaamde Golden Isles of Georgia en het is een populaire vakantiebestemming.
De reden dat we er naartoe gingen is
Driftwood Beach. Dit strand ligt bezaaid met drijfhout.
Even wat uitleg: Wat nu een strand is was ooit een bos. Maar door erosie, door stormen en door de getijden heeft de zee steeds meer land veroverd. De bomen die op het strand liggen, zijn dus niet daadwerkelijk aangespoeld, maar vormden ooit het bos. De bomen zijn door de elementen gebleekt waardoor ze het kenmerkende "driftwood" uiterlijk hebben gekregen.
De bomen van Driftwood Beach blijven op het strand omdat het honderden meters voor de kust erg ondiep is. De golven zijn nooit hoog genoeg om ze eruit te trekken.
Op het pad er naartoe zag Maurice overal hele grote spinnen in de bomen en struiken hangen.
Na zo'n 100 meter kwamen we op het strand aan. Wat een bizar gezicht, al die dode, aangespoelde bomen op het strand. Ik heb nog even met mijn voeten in de Atlantische Oceaan gestaan, even voelen hoe koud het water is. En dat viel eigenlijk best mee, ik had het kouder verwacht.
Na een tijdje rondgelopen te hebben op het strand zijn we weer teruggegaan naar de auto. Toen we weer in de auto stapten hoorde ik Maurice schreeuwen, naast zijn deur zat ook zo'n grote spin. Ik heb hem nog nooit zo snel in de auto zien stappen hahaha!
Na nog een korte plasstop hebben we Jekyll Island weer verlaten. We hebben namelijk nog een flinke rit voor de boeg naar Albany, Georgia, waar we vannacht overnachten. Maar voordat we aan de rit naar Albany begonnen hebben we de auto eerst weer volgetankt. We betaalden $ 2,79 per gallon.
We reden niet over de interstate maar over US-82, een provinciale weg zeg maar. Dit rijdt toch wel leuker, je passeert allerlei kleine dorpjes met grappige namen, zoals 'Willacoochee', 'Poulan' en 'Ty Ty'. Je ziet mooie huizen met een veranda, maar ook een hoop aftandse trailerhomes met allerlei zooi ervoor. En héél veel kerken.
We zagen de lucht weer helemaal dichttrekken en regenwolken verschijnen. En even later barstte het los. 10 minuten later was het ook weer voorbij en scheen de zon weer.
De scholen zijn hier trouwens alweer begonnen, we zagen de gele schoolbussen overal rijden.
In de plaats Tifton hebben we een stop gemaakt om even de benen te strekken en bij de Starbucks een frapuccino (Maurice) en een iced Latte (Ellen) te kopen.
We zagen alweer donkere wolken aankomen en net weer in de auto begon het weer te regenen.
In Albany aangekomen reden we eerst door een achterbuurt. Maurice vroeg zich af waar ik ons nu weer heenstuurde en of we vannacht wel gingen overleven. Maar aangekomen bij het hotel viel de buurt alleszins mee. Het hotel is apart, het doet denken aan een motel uit de jaren '60. Maar het is schoon en het heeft ook wel iets charmants. En er lopen kippen los op het terrein!
We kregen een kamer in het gebouw naast de receptie. Ik zal morgen wel wat foto's maken, daar had ik nu geen tijd voor omdat we naar de bioscoop wilden, naar de film 'Fantastic Four'. Dus nadat we alle spullen op de kamer hadden gezet gingen we snel weer de auto in.
Eerst zijn we naar de bioscoop gereden om alvast kaartjes te kopen, daarna gingen we naar de Books-a-Million, oftewel BAM!. Maurice, Caro en Olaf gingen daar naar binnen, ik ging naar de winkel ernaast, de Hobby Lobby. Ooooo, dit was echt de hemel op aarde voor mij! Rijen vol met herfstdecoratie! Helaas kan ik dat allemaal niet mee naar huis nemen, snik!!
Ik heb een paar kleine dingetjes gekocht. Helaas kan ik het nog niet laten zien omdat er een cadeautje bij zit voor mijn moeder.
Hierna zijn we nog even de Target ingegaan om wat te drinken te kopen en daarna terug naar de bioscoop waar we een grote bak popcorn kochten.
Toen we de zaal inliepen waren de reclames net begonnen. Het duurde alleen nog minstens 20 minuten voordat de film begon, zoveel previews lieten ze zien!
3 van de 4 vonden het een leuke film. Ik vond hem wat minder, 'not my cup of tea' zeg maar.
De film was om 20.00 uur afgelopen. We hadden nog niet gegeten, maar we hadden alle 4 niet zo'n trek in een hele maaltijd (ok, 3 van ons niet, Olaf kan altijd wel eten!).
We besloten om wat rond te rijden om te kijken wat we tegenkwamen. Het eerste wat we tegenkwamen was Panera Bread. O ja, een soepje zou wel lekker zijn. Maar zijn ze nog open? Op de deur zagen we dat ze open zijn tot 21.00 uur. Dus gauw naar binnen en bestellen. Caro ging voor een sandwich, Maurice en Olaf allebei voor een klein soepje met een sandwich en ik had alleen een soep.
Jammer was alleen dat ze heel veel niet meer hadden. Zo zat er geen broodje met gesmolten kaas op de soep en hadden ze ook geen baguette meer voor bij de soep. Ook de andere mogelijke sides (zakje chips of appelschijfjes) waren op.
Nou ja, het heeft ons verder wel gesmaakt hoor.
En toen terug naar de hotelkamer. Nog even de laatste woorden schrijven aan het blog en dan kijken of ik hem online krijg, want de WiFi is niet best.
Hotel: Merry Acres Inn Albany
Mijl gereden: 275
Stappen: 5.859
Temperatuur: 33 graden
Ontbijten bij Denny's. Nog nooit gedaan. Wel avondeten of een late lunch. Maar Denny's is leuk... Heel leuk.
BeantwoordenVerwijderenJullie maken heel wat kilometers zeg! Hoeveel zijn het er straks in totaal?